Święty Juda Tadeusz

Jałmużna przynosi przebłaganie za grzechy, oczyszcza grzesznika w oczach Bożych i oddala karę. Święty Grzegorz z Nazjanzu mówi: «Miłosierni mają klucz do skarbca łask Bożych». Duch Święty ustami Pańskiego Mędrca potwierdza: «Woda gasi płonący ogień, a jałmużna odpuszcza grzechy». «Pomóż ubogiemu, a zyskasz niebo» — wzywa święty Metody.

Z życia świętego Judy wiadomo, że oprócz prac apostolskich spełniał uczynki miłosierdzia. Święci Apostołowie Juda i Szymon mieli własnego diakona do rozdawania jałmużny. Przytoczone wyżej słowa Pisma Świętego i Ojców Kościoła oraz przykłady świętego Judy uczą nas, jak wielkie znaczenie ma miłosierdzie w oczach Boga.

Dla tych, którzy sami żyją w ubóstwie i nie mogą udzielić materialnej jałmużny, zawsze możliwe jest dobre słowo lub pocieszenie zasmuconego. Jeśli jesteśmy zamożni — pomożemy biednym materialnie; jeśli sami jesteśmy w potrzebie — podarujemy promień nadziei i pociechy tam, gdzie zapanowała ciemność.

Prorok Izajasz tłumaczy to tak: «Jeśli swój chleb podasz głodnemu i nakarmisz duszę uciśnioną — wtedy twe światło wzejdzie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się jak południe» (Iz 58, 10). Miłosierdzie i miłość bliźniego odnosi się bowiem nie tylko do ciała, lecz także do duszy. Powiedzieć dobre słowo lub pocieszyć zasmuconego i skrzywdzonego może nawet najbiedniejszy człowiek.

Jeśli więc jesteśmy zamożni — pomagajmy ubogim jałmużną; a jeśli sami jesteśmy w trudnej sytuacji materialnej — przynieśmy promień nadziei i pociechy tam, gdzie zapanowała ciemność, a wtedy nasza własna dusza stanie się «jak południe, jaśniejąc promieniami słońca».

Aby przebłagać Boga za moje grzechy, postanawiam spełniać uczynki miłosierdzia, pamiętając, że «błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią».