Apostoł Juda Tadeusz
Jeden z dwunastu apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa. Krewny Zbawiciela według ciała, syn Alfeusza (Kleofasa) i Marii, krewnej Najświętszej Bogurodzicy. Brat apostoła Jakuba Młodszego. W Ewangelii wspomniany jako ten, który zapytał podczas Ostatniej Wieczerzy: „Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?”
POCHODZENIE I POWOŁANIE
Święty Juda urodził się w Galilei, w miasteczku Kana. Jego ojciec Alfeusz był bratem świętego Józefa Oblubieńca, a matka Maria była krewną Najświętszej Maryi Panny. Juda był więc bliskim krewnym Pana naszego Jezusa Chrystusa.
W młodości Juda zajmował się rolnictwem, jak większość Galilejczyków. Gdy Pan Jezus Chrystus zaczął głosić Ewangelię, Juda zostawił wszystko i poszedł za Nim. Zbawiciel wybrał go jako jednego z dwunastu apostołów, aby byli przy Nim i aby ich posyłać na głoszenie.
MISJA PO ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO
Po zesłaniu Ducha Świętego i rozproszeniu apostołów po całym świecie święty Juda głosił Ewangelię w Palestynie, Arabii, Syrii, Mezopotamii i Persji. Według dawnej tradycji dotarł także do Edessy, gdzie uzdrowił króla Abgara z trądu — epizod, który inne źródła przypisują Tadeuszowi z Edessy, jednemu z siedemdziesięciu uczniów.
W swojej pracy apostolskiej święty Juda napisał list powszechny, zachowany w kanonie Nowego Testamentu. W tym krótkim, lecz głębokim liście przestrzega wiernych przed fałszywymi nauczycielami i wzywa do trzymania się wiary przekazanej przez apostołów.
MĘCZEŃSKA ŚMIERĆ
Według tradycji święty Juda poniósł śmierć męczeńską w Persji lub Armenii wraz ze świętym apostołem Szymonem Gorliwym, około roku 70. Zamęczyli go pogańscy kapłani, bijąc maczugami i przebijając głowę siekierą. Stąd pochodzi jego atrybut ikonograficzny — siekiera lub maczuga.
Relikwie świętego apostoła Judy Tadeusza zostały później przeniesione do Rzymu i złożone w bazylice świętego Piotra, gdzie spoczywają do dziś obok relikwii świętego apostoła Szymona.
PATRON SPRAW BEZNADZIEJNYCH
Szczególna cześć dla świętego Judy jako orędownika w najtrudniejszych sprawach narodziła się w Europie już w średniowieczu, ale największe rozpowszechnienie osiągnęła w XVIII i XIX wieku dzięki łaskom otrzymanym za jego wstawiennictwem.
Dlaczego właśnie święty Juda? Święta Brygida Szwedzka i święta Teresa z Ávili świadczyły, że w objawieniach Pan obiecał szczególną opiekę nad modlitwami tego apostoła — właśnie dlatego, że wielu ludzi myliło jego imię z Judaszem Iskariotą i wstydziło się go wzywać. Pan zechciał wywyższyć tego zapomnianego sługę i dał mu szczególną moc pomagania w sprawach, w których nie ma już żadnej ludzkiej nadziei.
Dziś święty Juda Tadeusz czczony jest na całym świecie. Zwracają się do niego w najbardziej beznadziejnych sytuacjach — w ciężkich chorobach, dramatach rodzinnych, kryzysach finansowych, utracie nadziei. A nowenna ku jego czci od ponad stu lat pozostaje najbardziej znaną formą modlitwy o jego wstawiennictwo.