APOSTOLUS · PATRONUS

Faustyna Kowalska

«Apostołka Bożego Miłosierdzia»
Ikona — Faustyna Kowalska
S · FAVSTINA · A · IESV · MISERICORDI
APOSTOŁKA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA

Święta Faustyna Kowalska

Prosta zakonnica z ubogiej polskiej rodziny, którą Jezus wybrał, aby przekazać światu orędzie o Bożym Miłosierdziu — obraz „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę i Święto Miłosierdzia.

DZIECIŃSTWO I POWOŁANIE

Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku we wsi Głogowiec koło Łodzi, jako trzecie z dziesięciorga dzieci w ubogiej rodzinie chłopskiej.

W wieku siedmiu lat po raz pierwszy usłyszała w duszy głos wzywający ją do doskonalszego życia. W 1914 roku, mając dziewięć lat, przyjęła pierwszą Komunię Świętą, a dopiero trzy lata później poszła do szkoły podstawowej — miała wtedy dwanaście lat i ukończyła trzy klasy.

W wieku 16 lat zaczęła pracować jako służąca, by wspomóc rodziców. Już wtedy czuła powołanie do życia zakonnego, ale rodzice dwukrotnie odmówili jej zgody na wstąpienie do klasztoru.

WSTĄPIENIE DO ZAKONU

1 sierpnia 1925 roku, mając wymagany posag, Helena wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie, przyjmując imię siostra Maria Faustyna.

W klasztorze pełniła proste obowiązki — kucharki, ogrodniczki, furtianki. Na zewnątrz jej życie wyglądało jak życie każdej innej siostry; wewnętrznie przeżywała głębokie doświadczenia mistyczne, znane jedynie jej spowiednikom.

WIDZENIA I „DZIENNICZEK”

22 lutego 1931 roku siostrze Faustynie ukazał się Jezus i polecił namalować obraz według widzenia — Pana z ręką wzniesioną w geście błogosławieństwa i promieniami wychodzącymi z Serca, z podpisem „Jezu, ufam Tobie”. Obraz powstał w Wilnie pod kierunkiem malarza Eugeniusza Kazimirowskiego.

Na prośbę spowiednika, błogosławionego ks. Michała Sopoćki, siostra Faustyna zaczęła zapisywać swoje przeżycia duchowe. Tak powstał „Dzienniczek” — niemal 600 stron rękopisu opisujących widzenia, rozmowy z Jezusem i wskazania dotyczące kultu Bożego Miłosierdzia, w tym Koronki, nowenny i Święta Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.

ŚMIERĆ I ROZWÓJ KULTU

Siostra Faustyna zmarła na gruźlicę 5 października 1938 roku w Krakowie-Łagiewnikach, w wieku 33 lat, i została pochowana na klasztornym cmentarzu.

Niedokładne tłumaczenie „Dzienniczka” spowodowało wieloletnią rezerwę Kościoła wobec kultu. Dzięki staraniom arcybiskupa krakowskiego Karola Wojtyły — późniejszego Jana Pawła II — sprawę ponownie przeanalizowano, a ograniczenia zniesiono w 1978 roku.

KANONIZACJA

Siostra Faustyna została beatyfikowana przez Jana Pawła II 18 kwietnia 1993 roku, a kanonizowana 30 kwietnia 2000 roku, w pierwszą niedzielę po Wielkanocy — dzień, który papież ustanowił wtedy Świętem Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła.

Dziś bazylika Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie spoczywają jej relikwie, jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc pielgrzymkowych na świecie, a Koronka do Miłosierdzia Bożego — jedną z najpopularniejszych modlitw katolickich.